| 1 | Ik zweer bij de engelen, die zich in orde scharen. | |
| |
| 2 | En bij hen die de wolken voortdrijven en verspreiden. | |
| |
| 3 | En bij hen, die den Koran lezen als eene vermaning, | |
| |
| 4 | Waarlijk, uw Heer is eenig. | |
| |
| 5 | De Heer van hemel en aarde en van alles wat daartusschen is, en de Heer van het Oosten. | |
| |
| 6 | Wij hebben den ondersten hemel met het versiersel der sterrren getooid. | |
| |
| 7 | En wij hebben daarin een wachter tegen iederen weerspannigen duivel geplaatst. | |
| |
| 8 | Opdat zij niet luisteren naar het gesprek der verheven vorsten (want zij worden van alle zijden bestormd), | |
| |
| 9 | En eene zware marteling is voor hen gereed gemaakt. | |
| |
| 10 | Behalve hij, die een woord steelsgewijze opvangt, en door eene vlammende schicht wordt getroffen. | |
| |
| 11 | Vraag daarom den bewoners van Mekka, of zij van nature sterker zijn dan de engelen welke wij hebben geschapen? Waarlijk wij hebben hen van harde klei geschapen. | |
| |
| 12 | Gij verbaast u over Gods macht en hunne weêrspannigheid; maar zij spotten over de bewijsmiddelen, welke aangevoerd worden om hen te overtuigen. | |
| |
| 13 | Als zij gewaarschuwd worden, nemen zij geene waarschuwing aan. | |
| |
| 14 | En als zij iets zien, spotten zij er mede. | |
| |
| 15 | En zeggen: Dit is niet anders dan duidelijke tooverij. | |
| |
| 16 | Nadat wij dood zullen wezen en tot stof en beenderen zijn geworden, zullen wij dan werkelijk tot het leven worden opgewekt. | |
| |
| 17 | En onze voorvaderen ook? | |
| |
| 18 | Antwoord: Ja! en dan zult gij veracht wezen. | |
| |
| 19 | Er zal slechts eenmaal op de trompet worden geblazen, en zij zullen rond zien. | |
| |
| 20 | En zullen zeggen: Wee over ons! Dit is de dag des oordeels. | |
| |
| 21 | Dit is de dag der onderscheiding tusschen de rechtvaardigen en de zondaren, dien gij als eene leugen verwerpt. | |
| |
| 22 | Verzamel degenen, die onrechtvaardig hebben gehandeld en hunne makkers, en de afgoden welke zij aanbaden. | |
| |
| 23 | Naast God, en leidt hen op den weg der hel. | |
| |
| 24 | En plaats hen voor Gods vierschaar; want zij zullen geroepen worden om rekenschap af te leggen. | |
| |
| 25 | Wat deert u, dat gij elkander niet verdedigt? | |
| |
| 26 | Maar op dien dag zullen zij zich aan Gods oordeel onderwerpen. | |
| |
| 27 | En zij zullen elkander naderen en onder elkander twisten. | |
| |
| 28 | En de verleiden zullen zeggen tot hen die hen hebben verleid: Waarlijk, gij kwaamt tot ons met voorspellingen van voorspoed. | |
| |
| 29 | En de verleiders zullen antwoorden: Neen! gij waart veeleer geene ware geloovigen; | |
| |
| 30 | Want wij hadden geene macht over u, om u te dwingen, maar gij hebt vrijwillig gezondigd. | |
| |
| 31 | Daarom werd het vonnis van onzen Heer rechtvaardig over ons uitgesproken, en wij zullen zekerlijk zijne wraak proeven. | |
| |
| 32 | Wij verleidden u, maar wij dwaalden ook zelven. | |
| |
| 33 | Zij zullen op dezen dag dus beiden deelgenooten van dezelfde straf zijn. | |
| |
| 34 | Zoo zullen wij met de zondaren handelen; | |
| |
| 35 | Want toen er tot hen werd gezegd: Er is geen god buiten den waren God, bliezen zij zich op met hoogmoed. | |
| |
| 36 | En zeiden: zullen wij onze goden voor een bezeten dichter verlaten? | |
| |
| 37 | Neen! hij komt met de waarheid en legt getuigenis af voor de vroegere gezanten. | |
| |
| 38 | Gij zult zekerlijk de pijnlijke martelingen der hel proeven. | |
| |
| 39 | En gij zult niet vergolden worden, dan overeenkomstig uwe werken. | |
| |
| 40 | Maar wat de oprechte dienaren Gods betreft. | |
| |
| 41 | Zij zullen een zekeren voorraad in het paradijs hebben: | |
| |
| 42 | Namelijk heerlijke vruchten, en zij zullen geëerd worden. | |
| |
| 43 | Zij zullen in tuinen des vermaaks geplaatst worden. | |
| |
| 44 | Leunende in tegenover elkander geplaatste zetels. | |
| |
| 45 | Een beker zal onder hen worden rondgereikt, gevuld aan eene heldere fontein; | |
| |
| 46 | Een heerlijkheid voor hen, die er van zullen drinken. | |
| |
| 47 | Het zal het verstand niet benevelen, en zij zullen er niet door bedwelmd worden. | |
| |
| 48 | En nabij hen zullen de maagden van het paradijs liggen, hare blikken, behalve van hunne bruidegommen, van ieder een afwendende, hebbende groote, zwarte oogen, | |
| |
| 49 | En gelijkende op de eieren van een struisvogel, zorgvol met vederen bedekt. | |
| |
| 50 | En zij zullen zich tot elkander wenden, en elkander vragen doen. | |
| |
| 51 | En een van hen zal zeggen: Waarlijk, ik had een vertrouwden vriend, terwijl ik op de wereld leefde. | |
| |
| 52 | Die tot mij zeide: Zijt gij een van hen, die de waarheid der opstanding betuigen? | |
| |
| 53 | Nadat wij dood zullen zijn, en tot stof en beenderen veranderd wezen, zullen wij dan zekerlijk worden geoordeeld? | |
| |
| 54 | Dan zal hij tot zijne makkers zeggen: Wilt gij nederzien? | |
| |
| 55 | En zij zullen nederzien en hem in het midden der hel ontwaren. | |
| |
| 56 | En hij zal tot hem zeggen: Bij God! er ontbrak weinig aan, of gij hadt mij verdorven. | |
| |
| 57 | En was het niet door de genade van mijnen Heer, dan ware ik zeker aan eene eeuwige marteling overgeleverd geworden. | |
| |
| 58 | Zullen wij een anderen dan onzen eersten dood sterven? | |
| |
| 59 | Of ondergaan wij eenige straf? | |
| |
| 60 | Waarlijk, wij genieten eene groote gelukzaligheid. | |
| |
| 61 | Laten de arbeiders arbeiden om eene gelukzaligheid gelijk deze te verwerven. | |
| |
| 62 | Is dit een beter onthaal, of de boom van al Zakkum? | |
| |
| 63 | Waarlijk, wij hebben dien aangeduid als eene aanleiding tot twist onder de onrechtvaardigen | |
| |
| 64 | Het is een boom die aan den bodem der hel ontspruit. | |
| |
| 65 | De vrucht daarvan gelijkt op de hoofden van duivelen. | |
| |
| 66 | De verdoemden zullen daarvan eten, en hunne buiken daarmede vullen. | |
| |
| 67 | Vervolgens zal hun een mengsel van vuil en kokend water te drinken worden gegeven. | |
| |
| 68 | Daarna zullen zij in de hel terugkeeren. | |
| |
| 69 | Zij bevonden dat hunne vaderen dwalende waren. | |
| |
| 70 | En zij traden haastig in hunne voetstappen; | |
| |
| 71 | Want het meerendeel der oude volken dwaalden vóór hen. | |
| |
| 72 | Wij zonden vroeger waarschuwers tot hen; | |
| |
| 73 | Maar zie hoe ellendig het einde was van degenen, die gewaarschuwd werden. | |
| |
| 74 | En die niet onze oprechte dienaren waren. | |
| |
| 75 | Noach riep ons in vroegere dagen aan, en wij verhoorden hem genadiglijk. | |
| |
| 76 | En wij bevrijdden hem en zijn gezin uit de groote ellende. | |
| |
| 77 | Wij deden zijne nakomelingschap den zondvloed overleven, om de aarde te bevolken. | |
| |
| 78 | En wij lieten hem de volgende begroeting door de verste nakomelingschap geven: | |
| |
| 79 | Vrede zij op Noach onder alle schepselen! | |
| |
| 80 | Zoo beloonen wij de rechtvaardigen. | |
| |
| 81 | Want hij was een van onze dienaren, de ware geloovigen. | |
| |
| 82 | Daarna verdronken wij de anderen. | |
| |
| 83 | Abraham was mede van zijnen godsdienst; | |
| |
| 84 | Toen hij met een volkomen hart tot zijn Heer kwam. | |
| |
| 85 | Toen hij tot zijn vader en zijn volk zeide: Wat vreest gij? | |
| |
| 86 | Kiest gij bij voorkeur valsche goden boven den waren God? | |
| |
| 87 | Wat is dus uwe meening opzichtens den Heer aller schepselen? | |
| |
| 88 | En hij beschouwde de sterren. | |
| |
| 89 | En zeide: Waarlijk, ik zal ziek wezen en niet bij uwe offeringen tegenwoordig zijn. | |
| |
| 90 | En zij keerden zich af en verlieten hem. | |
| |
| 91 | En Abraham wendde zich in het geheim tot hunne goden, en zeide spottende tot hen: Eet gij niet van het vleesch dat u is voorgezet? | |
| |
| 92 | Wat deert u, dat gij niet spreekt? | |
| |
| 93 | En hij keerde zich tot hen, en sloeg hen met zijne rechterhand en vernietigde hen. | |
| |
| 94 | En zijn volk kwam haastig tot hem. | |
| |
| 95 | Hij zeide: Aanbidt gij de beelden die gij zelven snijdt? | |
| |
| 96 | Terwijl God u heeft geschapen en ook datgene wat gij maakt. | |
| |
| 97 | Zij zeiden: Richt een brandstapel voor hem op en werp hem in het gloeiende vuur. | |
| |
| 98 | En zij smeedden eene list tegen hem. Maar wij deden hem het onderspit delven en bevrijdden hem. | |
| |
| 99 | En Abraham zeide: Waarlijk, ik ga tot mijnen Heer, die mij zal richten. | |
| |
| 100 | O Heer! geef mij eene rechtvaardige nakomelingschap. | |
| |
| 101 | Daarom maakten wij hem bekend, dat hij een zoon zou bekomen, die een zachten aard zou hebben. | |
| |
| 102 | En toen hij den ouderdom der jongelingschap had bereikt, en zich met hem in de verrichtingen van den godsdienst kon vereenigen. Zeide Abraham tot hem: O mijn zoon! waarlijk, ik zag in een droom, dat ik u als eene offerande zoude aanbieden. Overweeg dus wat gij meent, dat ik zal doen. Hij antwoordde: O mijn vader! doe wat u bevolen werd; indien het Gode behaagt, zult gij bevinden dat ik het lijdzaam zal ondergaan. | |
| |
| 103 | En toen zij beiden zich aan den goddelijken wil hadden onderworpen, en Abraham zijn zoon voorover op het aangezicht had gelegd. | |
| |
| 104 | Riepen wij hem toe: O Abraham! | |
| |
| 105 | Gij hebt aan uw visioen geloofd. Zoo beloonen wij den rechtvaardige. | |
| |
| 106 | Waarlijk, dit was eene duidelijke proef. | |
| |
| 107 | En wij losten zijn zoon met een edel slachtoffer uit. | |
| |
| 108 | En wij lieten hem de volgende groete door de verste nakomelingschap bewaren; | |
| |
| 109 | Namelijk: Vrede zij op Abraham! | |
| |
| 110 | Zoo beloonen wij den rechtvaardige; | |
| |
| 111 | Want hij was een onzer geloovige dienaren. | |
| |
| 112 | Wij verblijdden hem met de belofte van Izaäk, een rechtvaardigen profeet. | |
| |
| 113 | En wij zegenden hem en Izaäk; en onder hunne nakomelingschap waren eenige rechtvaardigen, en anderen, die klaarblijkelijk hunne eigene zielen nadeel toebrachten. | |
| |
| 114 | Wij waren ook vroeger genadig omtrent Mozes en Aäron. | |
| |
| 115 | En wij bevrijdden hen en hun volk van eene groote ellende. | |
| |
| 116 | Wij ondersteunden hen tegen de Egyptenaren, en zij werden overwinnaars. | |
| |
| 117 | Wij gaven hun het duidelijke boek der wet. | |
| |
| 118 | Wij leidden hen op den rechten weg. | |
| |
| 119 | En wij lieten de volgende groete door de verste nakomelingschap voor hen bewaren; | |
| |
| 120 | Namelijk: Vrede zij op Mozes en Aäron! | |
| |
| 121 | Zoo beloonen wij de rechtvaardigen. | |
| |
| 122 | Want zij waren twee onzer geloovige dienaren. | |
| |
| 123 | En Elias was mede een dergenen, die door ons werden gezonden. | |
| |
| 124 | Toen hij tot zijn volk zeide: Vreest gij God niet? | |
| |
| 125 | Roept gij Baal aan, en verzaakt gij den uitmuntendsten schepper? | |
| |
| 126 | God is uw Heer en de Heer uwer voorvaderen. | |
| |
| 127 | Maar zij beschuldigden hem van bedrog. | |
| |
| 128 | Weshalve zij aan de eeuwige straf zullen worden overgeleverd, behalve de oprechte dienaren Gods | |
| |
| 129 | En wij lieten de volgende groete door de verste nakomelingschap voor hem bewaren. | |
| |
| 130 | Namelijk: Vrede zij op Ilyasin! | |
| |
| 131 | Zoo beloonen wij den rechtvaardige. | |
| |
| 132 | Want hij was een onzer geloovige dienaren. | |
| |
| 133 | En Lot was mede een dergenen, die door ons werden gezonden. | |
| |
| 134 | Toen wij hem en zijn geheel gezin bevrijden. | |
| |
| 135 | Behalve eene oude vrouw, zijne huisvrouw, die omkwam met hen die achterbleven. | |
| |
| 136 | Daarna verdelgden wij de anderen. | |
| |
| 137 | En gij, o bewoners van Mekka! komt de plaatsen voorbij waar zij eens hebben gewoond, als gij des ochtends reist. | |
| |
| 138 | En des nachts. Zult gij dan niet begrijpen? | |
| |
| 139 | Jonas was mede een dergenen die door ons werden gezonden. | |
| |
| 140 | Toen hij in een geladen schip vluchtte. | |
| |
| 141 | En zij die aan boord waren, lootten onder elkander en hij werd veroordeeld. | |
| |
| 142 | En de visch verzwolg hem; want hij had eene bestraffing verdiend. | |
| |
| 143 | En indien hij niet eene ware geweest van hen die God loven. | |
| |
| 144 | Waarlijk, dan ware hij, tot den dag der opstanding, in den buik van den visch gebleven. | |
| |
| 145 | En wij wierpen hem op het naakte strand, en hij was ziek. | |
| |
| 146 | Wij deden een pompoenplant over hem heen groeien. | |
| |
| 147 | Wij zonden hem daarna tot een volk van honderdduizend zielen of meer. | |
| |
| 148 | En zij geloofden: daarom lieten wij hun dit leven nog voor eenigen tijd genieten. | |
| |
| 149 | Vraag aan de bewoners van Mekka of uw Heer dochters heeft gelijk zij zonen hebben? | |
| |
| 150 | Hebben wij ook de engelen van het vrouwelijke geslacht geschapen, en waren zij er getuigen van? | |
| |
| 151 | Zeggen zij niet, volgens hunne eigene, valsche uitvinding: | |
| |
| 152 | God heeft eene nakomelingschap gebaard? en zij zijn niet werkelijk leugenaars? | |
| |
| 153 | Heeft hij bij voorkeur dochters boven zonen verkozen? | |
| |
| 154 | Gij hebt geene reden aldus te oordeelen. | |
| |
| 155 | Wilt gij dus niet vermaand wezen? | |
| |
| 156 | Of hebt gij een duidelijk bewijs voor hetgeen gij zegt? | |
| |
| 157 | Brengt thans uw boek der openbaringen voor den dag, indien gij de waarheid spreekt. | |
| |
| 158 | En zij maken hem tot een verwante der geniussen, terwijl de geniussen weten, dat hij, die zulke dingen verklaart, aan de eeuwige straf zal worden overgeleverd. | |
| |
| 159 | (God is verheven, boven datgene wat zij nopens hem verklaren): | |
| |
| 160 | Maar niet Gods oprechte dienaren. | |
| |
| 161 | Maar gij en de goden, welke gij aanbidt, | |
| |
| 162 | Zullen niemand nopens God verleiden. | |
| |
| 163 | Behalve hem die bestemd is om in de hel verbrand te worden. | |
| |
| 164 | Er is niemand van ons, of hij heeft een bestemde plaats. | |
| |
| 165 | Wij scharen ons in orde, | |
| |
| 166 | Gods bevelen afwachtende, en wij verkondigen den goddelijken lof. | |
| |
| 167 | De ongeloovigen zeiden: | |
| |
| 168 | Indien wij door een boek met goddelijke openbaringen waren begunstigd geworden, van diegene welke aan de ouden werden geschonken. | |
| |
| 169 | Zouden wij zeker oprechte dienaren Gods zijn geweest; | |
| |
| 170 | Maar thans, nu de Koran is geopenbaard, gelooven zij daarin niet; doch hier namaals zullen zij het gevolg van hun ongeloof kennen. | |
| |
| 171 | Ons woord werd vroeger aan onze dienaren, de gezanten, gegeven. | |
| |
| 172 | Dat zij zekerlijk tegen de ongeloovigen zouden ondersteund worden, | |
| |
| 173 | En dat onze legers de overwinning zouden behalen. | |
| |
| 174 | Wend u dus gedurende eenen tijd van hen af. | |
| |
| 175 | En zie de rampen die hen zullen bedroeven; want zij zullen uwe toekomstige overwinning en uwen voorspoed zien. | |
| |
| 176 | Trachten zij daarom onze wraak te verhaasten? | |
| |
| 177 | Waarlijk, wanneer die in hunne afgesloten hoven zal nederdalen, zal het een slechte ochtend zijn voor hen, die te vergeefs werden gewaarschuwd. | |
| |
| 178 | Wend u dus voor eenigen tijd van hen af. | |
| |
| 179 | Hierna zullen zij uwe overwinning en hunne straf ontwaren. | |
| |
| 180 | Geloofd zij uw Heer, de Heer die verre verheven is boven hetgeen zij van hem verklaren! | |
| |
| 181 | Vrede zij op zijne gezanten. | |
| |
| 182 | En geloofd zij God, de Heer van alle schepselen! | |
| |
