| 1 | حم | |
| |
| 2 | سوگند به [این] کتاب روشنگر؛ | |
| |
| 3 | به راستی ما آن را در شبی پربرکت نازل کردیم؛ زیرا که همواره بیم دهنده بوده ایم؛ | |
| |
| 4 | در آن شب هر کار استواری [به اراده خدا] فیصله می یابد. | |
| |
| 5 | [نزول قرآن] کاری است [که] از نزد ما [صورت پذیرفته است؛] زیرا ما همواره فرستنده [وحی و پیامبران] بوده ایم. | |
| |
| 6 | [همه این واقعیات] به سبب رحمتی از سوی پروردگار توست؛ بی تردید او شنوا وداناست. | |
| |
| 7 | [همان] پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، اگر یقین دارید. | |
| |
| 8 | هیچ معبودی جز او نیست، زنده می کند و می میراند، پروردگار شما وپروردگار پدران پیشین شماست. | |
| |
| 9 | [نه اینکه یقین ندارند] بلکه آنان در شک اند [و با گفتار و کردارشان با حقایق] بازی می کنند. | |
| |
| 10 | پس به انتظار روزی باش که آسمان دودی آشکار بیاورد، | |
| |
| 11 | که همه مردم را فرا می گیرد، این عذابی دردناک است. | |
| |
| 12 | [همه می گویند:] پروردگارا! این عذاب را از ما برطرف کن که ما ایمان می آوریم | |
| |
| 13 | [در آن موقعیت سخت] چگونه برای آنان جای پند گرفتن و هوشیاری است و حال آنکه [پیش از این عذاب] پیامبری روشنگر برای آنان آمد [و پند نگرفتند.] | |
| |
| 14 | آن گاه از او روی گرداندند و گفتند: تعلیم یافته ای دیوانه است!! | |
| |
| 15 | مدتی اندک عذاب را برطرف می کنیم، ولی باز شما [به همان عقاید بی پایه و اعمال زشت] برمی گردید! | |
| |
| 16 | [ما از آنان انتقام خواهیم گرفت آن] روزی که آنان را با قدرتی بسیار سخت بگیریم؛ زیرا که ما انتقام گیرنده ایم. | |
| |
| 17 | و همانا پیش از آنان قوم فرعون را آزمودیم، و پیامبری بزرگوار برای آنان آمد، | |
| |
| 18 | که [به آنان گفت:] بندگان خدا را [که به آزار و شکنجه شما گرفتارند] به من واگذارید؛ زیرا من برای شما فرستاده ای امینم. | |
| |
| 19 | و در برابر خدا تکبّر نکنید که من برای شما دلیلی روشن آورده ام. | |
| |
| 20 | و من به پروردگارم و پروردگار شما از اینکه مرا سنگسار کنید [یا برانید یا متهم کنید] پناه می برم؛ | |
| |
| 21 | و اگر به من ایمان نمی آورید [از آزردن من و باز داشتن مردم از ایمان آوردن] کناره گیری کنید. | |
| |
| 22 | [فرعونیان دست از آزردنش برنداشتند و مردم را از ایمان آوردن مانع شدند] پس پروردگارش را خواند که اینان قومی گناهکارند. | |
| |
| 23 | [گفتم:] بندگانم را شبانه حرکت ده؛ زیرا شما مورد تعقیب هستید، | |
| |
| 24 | و دریا را با [همان] راه های گشاده [که برای عبور شما باز کردیم] پشت سر بگذار [تا فرعونیان هم در آن درآیند]؛ زیرا آنان سپاهی محکوم به غرق شدن هستند. | |
| |
| 25 | چه بسیار بوستان ها و چشمه سارانی که آنان [پس از خود] بر جای گذاشتند، | |
| |
| 26 | و کشتزار و جایگاه های نیکو و باارزش، | |
| |
| 27 | و نعمت هایی که با آسایش و خوشی از آن برخوردار بودند. | |
| |
| 28 | [آری، سرانجام کارشان] چنین بود و ما همه آنها را به قومی دیگر به میراث دادیم. | |
| |
| 29 | پس نه آسمان برآنان گریست و نه زمین و [هنگام نزول عذاب هم] مهلت نیافتند. | |
| |
| 30 | همانا ما بنی اسرائیل را از آن عذاب خوارکننده نجات دادیم. | |
| |
| 31 | از فرعون که متکبری سرکش از زمره اسراف کاران بود، | |
| |
| 32 | و آنان را از روی آگاهی بر جهانیان [زمان خودشان] برگزیدیم؛ | |
| |
| 33 | و به آنان از آیات و معجزات آنچه را که در آن آزمایشی آشکار بود، عطا کردیم. | |
| |
| 34 | اینان [که شرک و کفر سراپای وجودشان را فرا گرفته است] با اصرار [به اهل ایمان] می گویند: | |
| |
| 35 | پایان زندگی جز همین مرگ نخستین نیست و ما [پس از این مرگ] برانگیخته نخواهیم شد. | |
| |
| 36 | اگر شما [در زمینه زنده شدن مردگان] راستگویید [با درخواست از خدا] پدران ما را [زنده کنید و نزد ما] بیاورید [تا ما به زنده شدن مردگان یقین پیدا کنیم!!] | |
| |
| 37 | آیا اینان [در قدرت و شوکت] برترند یا قوم تُبَّع، و کسانی که پیش از آنان بودند؟ ما همه آنان را هلاک کردیم؛ زیرا مجرم بودند؛ | |
| |
| 38 | و ما آسمان ها و زمین و آنچه را میان آن دو است، به بازی نیافریده ایم؛ | |
| |
| 39 | ما آن دو را جز به درستی و راستی به وجود نیاورده ایم، ولی بیشترشان [به حقایق] معرفت و آگاهی ندارند. | |
| |
| 40 | بی تردید روز جدایی [حق از باطل، مؤمن از کافر و پاک از ناپاک] وعده گاه همه آنهاست؛ | |
| |
| 41 | همان روزی که هیچ دوستی چیزی از عذاب را از دوستش دفع نمی کند، و چون [آلوده به شرک و کفرند] یاری نمی شوند؛ | |
| |
| 42 | مگر کسی که خدا او را مورد رحمت قرار داده است؛ زیرا او توانای شکست ناپذیر و مهربان است | |
| |
| 43 | همانا درخت زقّوم، | |
| |
| 44 | خوراک گنهکار است، | |
| |
| 45 | مانند مس گداخته شده در شکم ها می جوشد، | |
| |
| 46 | چون جوشیدن آب جوشان | |
| |
| 47 | [گفته می شود:] این گنهکار را بگیرید و او را به زور به وسط دوزخ بکشانید. | |
| |
| 48 | آن گاه از عذاب آب جوشان بر سرش فرو ریزید؛ | |
| |
| 49 | [و بگویید:] بچش که تو همان ارجمند و بزرگواری!! | |
| |
| 50 | به یقین این همان چیزی است که همواره درباره آن تردید می کردید. | |
| |
| 51 | مسلماً پرهیزکاران در جایگاه امنی خواهند بود. | |
| |
| 52 | در میان بوستان ها و چشمه سارها؛ | |
| |
| 53 | لباس هایی از حریر نازک و دیبای ضخیم می پوشند در حالی که برابر هم می نشینند. | |
| |
| 54 | [آری سرانجام کار پرهیزکاران] چنین است، و حور العین را به همسری آنان درآوریم، | |
| |
| 55 | در آنجا هر گونه میوه ای را که بخواهند می طلبند و می خورند، در حالی که [از هر جهت] ایمن و آسوده خاطرند؛ | |
| |
| 56 | در آنجا مرگ را نمی چشند، مرگ آنان همان مرگی بود که در دنیا چشیدند، و خدا آنان را از عذاب دوزخ مصون می دارد. | |
| |
| 57 | [این] فضل و احسانی است از سوی پروردگار تو، [و] این همان کامیابی بزرگ است. | |
| |
| 58 | پس جز این نیست که ما [فهم] قرآن را با زبان تو [که زبانی فصیح و گویاست] آسان ساختیم تا آنان متذکّر و هوشیار شوند. | |
| |
| 59 | [ولی اگر متذکّر و هوشیار نشدند] پس به انتظار باش که مسلماً آنان هم منتظرند [که سرانجام کار چه خواهد شد؟ سرانجام نصرت و پیروزی خدا برای تو و عذاب دنیا و آخرت برای آنان است.] | |
| |
