| 1 | سوگند به بادهای افشان کننده [که ابرهای باران زا و گرده های نرینه و مادینه گیاهان را می افشانند.] | |
| |
| 2 | سوگند به ابرهایی که بار سنگین باران را با خود [به نواحی مختلف] حمل می کنند. | |
| |
| 3 | و سوگند به کشتی هایی که به آسانی روی آب دریاها روانند. | |
| |
| 4 | و سوگند به فرشتگانی که [به امر خدا] کارها را [برای تدبیر امور هستی میان خود] تقسیم می کنند، | |
| |
| 5 | که بی تردید آنچه را [از اوضاع و احوال روز جزا] به شما وعده می دهند، راست ویقینی است. | |
| |
| 6 | وقطعاً [روز] جزا واقع خواهد شد. | |
| |
| 7 | و سوگند به آسمان که داری اعتدال و زیبایی و آراستگی است؛ | |
| |
| 8 | که شما [در رابطه با قرآن و حقایقی که قرآن با دلیل و برهان اثبات می کند] در گفتاری متناقض و گوناگون هستید. | |
| |
| 9 | از قرآن [به باطل] منحرف می شود کسی که [از خیر و سعادت] منحرف شده است. | |
| |
| 10 | مرگ بر دروغ پردازان [که بدون دلیل و به ناحق درباره قرآن و حقایقش سخن پراکنی می کنند.] | |
| |
| 11 | همانان که در جهالتی عمیق و فراگیر در بی خبری و غفلتی سنگین فرو رفته اند! | |
| |
| 12 | [همواره] می پرسند: روز جزا چه زمانی خواهد بود؟ | |
| |
| 13 | همان روزی است که آنان را در آتش می سوزانند. | |
| |
| 14 | [و به آنان گویند:] عذابتان را بچشید، این همان عذابی است که [از روی ریشخند] شتاب در آمدنش را می خواستید. | |
| |
| 15 | بی تردید پرهیزکاران در بهشت ها و چشمه سارهایند. | |
| |
| 16 | آنچه را پروردگارشان به آنان عطا کرده دریافت می کنند؛ زیرا که آنان پیش از این همواره نیکوکار بودند. | |
| |
| 17 | آنان اندکی از شب را می خوابیدند [و بیشتر آن را به عبادت و بندگی می گذراندند.] | |
| |
| 18 | و سحرگاهان از خدا درخواست آمرزش می کردند. | |
| |
| 19 | و در اموالشان حقّی برای سائل تهیدست و محروم از معیشت بود. | |
| |
| 20 | در زمین برای اهل یقین نشانه هایی [بر توحید، ربوبیت و قدرت خدا] ست. | |
| |
| 21 | و [نیز] در وجود شما [نشانه هایی است] آیا نمی بینید؟ | |
| |
| 22 | و رزق شما و آنچه به آن وعده داده می شوید، در آسمان است | |
| |
| 23 | پس سوگند به پروردگار آسمان و زمین که آنچه را که وعده داده می شوید، حقّ و یقینی است، همان گونه که شما [وقت سخن گفتن یقین دارید] سخن می گویید. | |
| |
| 24 | آیا خبر مهمانان ارجمند و بزرگوار ابراهیم به تو رسیده است؟ | |
| |
| 25 | زمانی که بر او وارد شدند، پس سلام گفتند. گفت: سلام، [شما] مردمی ناشناسید! | |
| |
| 26 | پس به سوی خانواده اش بازگشت و گوساله ای فربه [و بریان شده] آورد. | |
| |
| 27 | پس آن را نزدیکشان برد [ولی دید نمی خورند]؛ گفت: مگر نمی خورید؟ | |
| |
| 28 | و [در دلش] از آنان احساس ترسی کرد. گفتند: مترس. و او را به پسری دانا مژده دادند. | |
| |
| 29 | در این میان همسرش [که مژده را شنیده بود] با فریادی [از روی تعجب] در حالی که به چهره اش زد سر رسید و گفت: پیرزنی نازا [و فرزند؟!] | |
| |
| 30 | گفتند: پروردگارت چنین گفته است؛ یقیناً او حکیم و داناست. | |
| |
| 31 | [ابراهیم] گفت: ای فرستادگان! دنبال چه کار مهمی هستید؟ | |
| |
| 32 | گفتند: ما را به سوی مردمی گنهکار فرستاده اند؛ | |
| |
| 33 | تا [بارانی] از گِل سنگ بر آنان بفرستیم؛ | |
| |
| 34 | [سنگی که] نزد پروردگارت برای تجاوزکاران نشانه گذاری شده است؛ | |
| |
| 35 | پس هرکه را از مؤمنان در آن شهر بود [پیش از آمدن عذاب] بیرون بردیم؛ | |
| |
| 36 | در آنجا جز یک خانه از مسلمانان [که اهلش مطیع خدا بودند، نیافتیم.] | |
| |
| 37 | در آنجا [پس از زیر و رو شدن شهر و هلاکت مردم] نشانه و عبرتی [از قدرت، غضب خود و محکومیت مجرمان] برای کسانی که از عذاب دردناک می ترسند به جا گذاشتیم. | |
| |
| 38 | و [نیز] در [سرگذشت] موسی، چون او را با دلیلی روشن به سوی فرعون فرستادیم [عبرتی است.] | |
| |
| 39 | پس فرعون با سپاهیانش روی [از حق] گرداندند و گفت: [این مرد] یا جادوگر است یا دیوانه! | |
| |
| 40 | در نتیجه او و سپاهیانش را گرفتیم و به دریا افکندیم، در حالی که [به سبب لجبازی و دشمنی] مستحقّ سرزنش بود. | |
| |
| 41 | و [نیز] در [سرگذشت قوم] عاد هنگامی که بر آنان باد هلاک کننده ای فرستادیم [عبرتی است.] | |
| |
| 42 | [آن باد] هیچ چیزی را که بر آن می وزید، رها نمی کرد مگر آنکه آن را به صورت استخوان پوسیده ای می ساخت. | |
| |
| 43 | و [نیز] در قوم ثمود [عبرتی است] هنگامی که [پس از پی کردن ناقه] به آنان گفته شد: زمانی کوتاه [که بیش از سه روز نیست، از زندگی] برخوردار باشید [که عذاب خواهد رسید.] | |
| |
| 44 | ولی [آنان در آن سه روز هم که مهلت داشتند باز] از فرمان پروردگارشان سرپیچی کردند، پس صاعقه مرگبار آنان را فراگرفت در حالی که آنان با ترس و حیرت به آن می نگریستند. | |
| |
| 45 | پس [با آمدن عذاب و به سبب اینکه هیچ مهلتی نیافتند] نه قدرت برخاستن از جای خود را داشتند و نه دادخواهی کردند. | |
| |
| 46 | و قوم نوح را پیش از این [هلاک کردیم]؛ زیرا آنان همواره مردمی نافرمان بودند. | |
| |
| 47 | و آسمان را به قدرت ونیرو بنا کردیم و ما [همواره] وسعت دهنده ایم. | |
| |
| 48 | و زمین را گستردیم و چه نیکو گستراننده ای هستیم. | |
| |
| 49 | واز هر چیزی جفت آفریدیم باشد که متذکّر [این حقایق که نشانه هایی بر قدرت، حکمت و ربوبیت خداست] شوید. | |
| |
| 50 | پس به سوی خدا بگریزید [که] بی تردید من از سوی او بیم دهنده ای روشنگرم. | |
| |
| 51 | و با خدا معبودی دیگر قرار ندهید، یقیناً من از سوی او بیم دهنده ای آشکارم. | |
| |
| 52 | همچنین هیچ پیامبری بر کسانی که پیش از اینان بودند نیامد مگر اینکه گفتند: جادوگر یا دیوانه است! | |
| |
| 53 | آیا [این اقوام] یکدیگر را به این گونه داوری [ناحق درباره پیامبرشان] سفارش کرده بودند؟! [نه] بلکه همه آنان گروهی یاغی و سرکش بودند [و این یاوه گویی ها، محصول سرکشی و یاغی گری آنان بود.] | |
| |
| 54 | بنابراین از این سبک مغزان باطل گو، روی برگردان [که تو اتمام حجت کردی] و شایسته سرزنش نیستی؛ | |
| |
| 55 | و پند ده؛ زیرا پند به مؤمنان سود می دهد؛ | |
| |
| 56 | و جن و انس را جز برای اینکه مرا بپرستند نیافریدیم؛ | |
| |
| 57 | از آنان هیچ رزقی نمی خواهم، و نمی خواهم که مرا طعام دهند. | |
| |
| 58 | بی تردید خدا خود روزی دهنده و صاحب قدرت استوار است. | |
| |
| 59 | پس برای کسانی [از قوم تو] که ستم ورزیدند، سهمی از عذاب است مانند سهم هم مسلکانشان [از امت های پیشین]، بنابراین شتاب در آمدن آن را نخواهند. | |
| |
| 60 | پس وای بر کسانی که کافر شدند از آن روزشان که به آن وعده داده می شوند. | |
| |
