| 1 | سوگند به ستاره هنگامی که [برای غروب کردن در کرانه افق] افتد؛ | |
| |
| 2 | که هرگز دوست شما از راه راست منحرف نشده، و [در ایمان و اعتقادش از راه راست] خطا نرفته؛ …. | |
| |
| 3 | و از روی هوا و هوس سخن نمی گوید. | |
| |
| 4 | گفتار او چیزی جز وحی که به او نازل می شود، نیست. | |
| |
| 5 | [فرشته] بسیار نیرومند به او تعلیم داده است. | |
| |
| 6 | [همان که] دارای درایت و توانمندی شگفتی است، پس [به آنچه که مأمور انجامش می باشد] مسلط و چیره است. | |
| |
| 7 | در حالی که در افق اعلا بود. | |
| |
| 8 | سپس نزدیک رفت و نزدیک تر شد | |
| |
| 9 | پس [فاصله اش با پیامبر] به اندازه فاصله دو کمان گشت یا نزدیک تر شد. | |
| |
| 10 | آن گاه به بنده اش آنچه را باید وحی می کرد، وحی کرد. | |
| |
| 11 | آنچه را دل [پیامبر] دید [به پیامبر] دروغ نگفت [تا او را درباره حقیقت فرشته وحی به وهم و خیال اندازد، بلکه به حضور و شهودش یقین کامل داشت.] | |
| |
| 12 | آیا در آنچه [به حقیقت] می بینید با او به سختی مجادله و ستیزه می کنید؟ | |
| |
| 13 | و بی تردید یک بار دیگر هم او را دیده است | |
| |
| 14 | نزد سدرة المنتهی، | |
| |
| 15 | در آنجا که جنت الماوی است. | |
| |
| 16 | آن گاه که سدره را احاطه کرده بود آنچه [از فرشتگان، نور و زیبایی] احاطه کرده بود. | |
| |
| 17 | دیده [پیامبر آنچه را دید] بر غیر حقیقت و به خطا ندید و از مرز دیدن حقیقت هم درنگذشت. | |
| |
| 18 | به راستی که بخشی از نشانه های بسیار بزرگ پروردگارش را دید. | |
| |
| 19 | پس به من از لات و عزّی [دو بت خویش] خبر دهید | |
| |
| 20 | و منات، سومین [بت] دیگرتان [که شما آنها را تمثال فرشتگانی به عنوان دختران خدا می پندارید،] | |
| |
| 21 | آیا [به پندار شما] ویژه شما پسر و ویژه او دختر است؟! | |
| |
| 22 | در این صورت این تقسیمی ظالمانه است. | |
| |
| 23 | این بتان [که شما آنها را به عنوان شریک خدا گرفته اید] چیزی جز نام ها [ی بی معنا و بی مفهوم] که شما و پدرانتان [بر اساس حدس و گمان] نامگذاری کرده اید نیستند، خدا بر [حقّانیّت] آنها هیچ دلیلی نازل نکرده است. اینان فقط از پندار و گمان [بی پایه] و هواهای نفسانی پیروی می کنند، در حالی که مسلماً از سوی پروردگارشان برای آنان هدایت آمده است. | |
| |
| 24 | مگر برای انسان آنچه را [چون حاجت بخشی بتان و شفاعت آنان] آرزو می کند، فراهم است؟ …. | |
| |
| 25 | آخرت و دنیا فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست. | |
| |
| 26 | و چه بسیار فرشتگانی که در آسمان ها هستند که شفاعتشان هیچ سودی نمی بخشد مگر پس از آنکه خدا برای هر که بخواهد و بپسندد، اجازه دهد. | |
| |
| 27 | مسلماً کسانی که به آخرت ایمان ندارند، فرشتگان را در نامگذاری به نام زن نامگذاری می کنند؛ | |
| |
| 28 | و آنان را به این کار هیچ آگاهی و معرفت نیست. [آنان] فقط از گمان پیروی می کنند، و بی تردید گمان [انسان را] برای دریافت حق، هیچ سودی نمی دهد. | |
| |
| 29 | بنابراین از کسانی که از یاد ما روی گردانده اند و جز زندگی دنیا را نخواسته اند، روی بگردان. | |
| |
| 30 | این [دنیا خواهی] آخرین مرز دانش و معرفت آنان است؛ یقیناً پروردگارت به کسی که از راه او منحرف شده، داناتر است، و او به کسی که هدایت یافته، آگاه تر است. | |
| |
| 31 | و آنچه را در آسمان ها و آنچه را در زمین است، فقط در سیطره مالکیّت و فرمانروایی خداست، تا کسانی را که مرتکب گناه شده اند، همان گناهانشان را به آنان کیفر دهد، و کسانی را که کار نیک کرده اند، همان کار نیکشان را به آنان پاداش دهد. | |
| |
| 32 | کسانی که از گناهان بزرگ و زشت کاری ها جز لغزش های کوچک دوری می کنند [مورد آمرزش اند] یقیناً آمرزش پروردگارت گسترده و وسیع است. او به شما از هنگامی که شما را از زمین به وجود آورد و از هنگامی که در شکم مادرانتان جنین بودید، داناتر است؛ پس خودستایی نکنید. او به کسی که پرهیزکاری پیشه کرده است، آگاه تر است. | |
| |
| 33 | آیا کسی را که [از حق] روی گردانید، دیدی؟ | |
| |
| 34 | و اندکی [از مال خود] بخشید و [از باقی مانده آن] امساک ورزید. | |
| |
| 35 | آیا علم غیب نزد اوست و او می بیند [که بارگناهانش رادر قیامت دیگری برمی دارد؟] | |
| |
| 36 | یا او را به آنچه در صحیفه های موسی است خبر نداده اند؟ | |
| |
| 37 | و [یا به آنچه در صحیفه های] ابراهیم [است] همان که به طور کامل [به پیمانش با خدا] وفا کرد [آگاهش نکرده اند؟] | |
| |
| 38 | که هیچ سنگین باری بار گناه دیگری را بر نمی دارد، | |
| |
| 39 | و اینکه برای انسان جز آنچه تلاش کرده [هیچ نصیب و بهره ای] نیست، | |
| |
| 40 | و اینکه تلاش او به زودی دیده خواهد شد؛ | |
| |
| 41 | سپس به تلاشش پاداش کامل خواهند داد؛ | |
| |
| 42 | و اینکه پایان [همه امور] به سوی پروردگارتوست؛ | |
| |
| 43 | و این اوست که می خنداند و می گریاند؛ | |
| |
| 44 | و هم اوست که می میراند و زنده می کند. | |
| |
| 45 | واوست که دو زوج نر وماده آفرید، | |
| |
| 46 | از نطفه هنگامی که در رحم ریخته شود. | |
| |
| 47 | و پدید آوردن جهان دیگر بر عهده اوست، | |
| |
| 48 | و اوست که شما را توانگر کرد و سرمایه قابل ذخیره بخشید، | |
| |
| 49 | و او پروردگار [ستاره] شِعری است، | |
| |
| 50 | و اوست که قوم عاد نخستین را هلاک کرد، | |
| |
| 51 | و [نیز] قوم ثمود را به طوری که [کسی از آنان را] باقی نگذاشت | |
| |
| 52 | وقوم نوح را پیش تر [هلاک کرد]؛ زیرا آنان ستمکارتر و سرکش تر بودند | |
| |
| 53 | و شهرها [ی قوم لوط] را زیر و رو کرد و به زمین کوبید. | |
| |
| 54 | پس [عذاب خدا] آنان را احاطه کرد آن مقدار که احاطه کرد. | |
| |
| 55 | پس [ای انسان!] در کدام یک از نعمت های پروردگارت تردید می کنی [که آیا از سوی خدا هست یا نیست؟!] | |
| |
| 56 | این پیامبر [نیز] بیم دهنده ای از [زمره] بیم دهندگان پیشین است. | |
| |
| 57 | قیامت نزدیک شد. | |
| |
| 58 | کسی جز خدا برطرف کننده [سختی ها و هول و هراسش] نیست. | |
| |
| 59 | آیا از این سخن تعجب می کنید؟ | |
| |
| 60 | و [با چنین وضعی که دارید هنوز] می خندید و نمی گریید؟! | |
| |
| 61 | و همواره سرکشی می کنید و غافلانه به خوشی و خوشگذرانی مشغول هستید؟! | |
| |
| 62 | پس [با این وصف که قیامتی سنگین در پی دارید، بیایید] خدا را سجده کنید و بپرستید. | |
| |
