| 1 | قیامت بسیار نزدیک شد، و ماه از هم شکافت. | |
| |
| 2 | و اگر معجزه ای را ببینند، روی بگردانند و گویند: [این] جادویی همیشگی است! | |
| |
| 3 | و [قرآن، رسالت پیامبر و معجزه را] انکار کردند و هواهای نفسانی خود را پیروی نمودند، در حالی که هر کاری [چه خیر و چه شر، چه حق و چه باطل در قرارگاه ویژه خود] قرار می گیرد [و اینان به زودی خواهند دانست که قرآن و پیامبر بر حق است یا معبودانشان؟] | |
| |
| 4 | بی تردید آنچه از خبرها [ی گذشتگان] که [در آن] مایه بازداشتن [از کفر و شرک و گناهان] است برای آنان آمده است. | |
| |
| 5 | [این خبرها] پندی رساست، ولی هشدارها [به این ستمکاران لجوج] سودی نمی بخشد. | |
| |
| 6 | بنابراین از آنان روی بگردان [و] روزی را [یاد کن] که آن دعوت کننده [یعنی اسرافیل] آنان را به امری بس دشوار و هولناک دعوت می کند. | |
| |
| 7 | در حالی که دیدگانشان [از شدت ترس] فرو افتاده، هم چون ملخ های پراکنده از گورها بیرون آیند. | |
| |
| 8 | شتابان به سوی آن دعوت کننده می روند و کافران می گویند: امروز روز بسیار سختی است. | |
| |
| 9 | پیش از آنان قوم نوح [پیامبران] را تکذیب کردند، پس بنده ما [نوح] را هم تکذیب کردند و گفتند: دیوانه است، و جن زده ای است [که آثاری از گزند جن در او می باشد.] | |
| |
| 10 | پس پروردگارش را خواند که من مغلوب شده ام [و از ستم و زورگویی آنان دلتنگم] بنابراین انتقام [مرا از اینان] بگیر. | |
| |
| 11 | پس [در پاسخ درخواستش] درهای آسمان را به آبی بسیار فراوان و ریزان گشودیم، | |
| |
| 12 | و زمین را به [جوشیدن] چشمه هایی [پر آب] شکافتیم؛ پس آبِ آسمان و زمین برای کاری که مقدّر شده بود به هم پیوستند، | |
| |
| 13 | و او را بر کشتی که دارای تخته ها و میخ ها بود سوار کردیم، | |
| |
| 14 | که زیر نظر ما روان بود. [و این] پاداشی بود برای کسی که مورد تکذیب قرار گرفته بود. | |
| |
| 15 | و بی تردید آن سرگذشت را [برای آیندگان] مایه پند و عبرت باقی گذاشتیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 16 | پس عذاب و هشدارهایم چگونه بود؟ | |
| |
| 17 | و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 18 | قوم عاد [پیامبرشان را] تکذیب کردند، پس عذاب و هشدارهایم چگونه بود؟ | |
| |
| 19 | ما بر آنان در روزی شوم که شومی اش استمرار داشت، تندبادی سخت و بسیار سرد [به عنوان عذاب] فرستادیم، | |
| |
| 20 | که مردم را [از زمین] برمی کند [و بعد از آن عذاب،] گویی تنه های نخلی بودند که ریشه کن شده اند. | |
| |
| 21 | پس عذاب و هشدارهایم چگونه بود؟ | |
| |
| 22 | و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 23 | قوم ثمود بیم دهندگان را تکذیب کردند. | |
| |
| 24 | پس گفتند: آیا ما بشری از جنس خود را که [تک و] تنهاست [و جمعیت و نیرویی با خود ندارد] پیروی کنیم؟! در این صورت در گمراهی و دیوانگی خواهیم بود. | |
| |
| 25 | آیا از میان ما فقط بر او وحی نازل شده است؟! [نه، چنین نیست] بلکه او بسیار دروغگو و پر افاده و متکبر است [که می خواهد بر ما بزرگی کند.] | |
| |
| 26 | در فردای نزدیک خواهند دانست که بسیار دروغگو و پرافاده و متکبر کیست؟ | |
| |
| 27 | [به صالح گفتیم:] ما برای آزمایش آنان یقیناً آن ماده شتر [درخواست شده] را خواهیم فرستاد؛ پس در انتظار سرانجام آنان باش و شکیبایی پیشه کن. | |
| |
| 28 | و آنان را خبر ده که آب آشامیدنی میان آنان و ماده شتر تقسیم شده است؛ هریک در زمان نوبت خود بر سر آب حاضر شوند. | |
| |
| 29 | پس آنان یارشان را [که برای پی کردن ناقه آماده کرده بودند] فرا خواندند و [او] دست به کار شد و [ماده شتر را] پی کرد. | |
| |
| 30 | پس عذاب و هشدارهایم چگونه بود؟ | |
| |
| 31 | ما بر آنان یک فریاد مرگبار فرستادیم، پس همه آنان به صورت گیاه خشکی که در آغل چهارپایان جمع می کنند، درآمدند. | |
| |
| 32 | و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 33 | قوم لوط بیم دهندگان را تکذیب کردند. | |
| |
| 34 | ما بر آنان توفانی سخت که با خود ریگ و سنگ می آورد فرستادیم [در نتیجه همه را هلاک کرد]، مگر خاندان لوط را که سحرگاهان نجاتشان دادیم. | |
| |
| 35 | [این] نعمت و رحمتی از سوی ما بود، این گونه کسی را که سپاس گزار است، پاداش می دهیم. | |
| |
| 36 | به راستی لوط آنان را به مؤاخذه سخت ما بیم داده بود، ولی [آنان با وی] در بیمها و هشدارها [یش] سرسختانه مجادله و ستیزه کردند. | |
| |
| 37 | و از میهمانانش [که در حقیقت فرشتگان ما بودند] کام جویی خواستند، در نتیجه دیدگانشان را محو و نابینا کردیم؛ پس [گفتیم: طعمِ] عذاب و هشدارهایم را بچشید. | |
| |
| 38 | به یقین در سپیده دم عذابی پیگیر و پایدار به آنان رسید. | |
| |
| 39 | پس [گفتیم: طعمِ] عذاب و هشدارهایم را بچشید. | |
| |
| 40 | و یقیناً ما قرآن را برای پند گرفتن آسان کردیم، پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 41 | و همانا برای فرعونیان بیم دهندگان آمدند. | |
| |
| 42 | [آنان] همه معجزات و آیات ما را تکذیب کردند؛ در نتیجه آنان را [به عذابی سخت] گرفتیم، گرفتن توانایی شکست ناپذیر و نیرومند. | |
| |
| 43 | آیا کافران [شهر] شما از اقوامی که برشمردیم، بهتر و برترند [تا به سبب بهتری و برتری مصون از عذاب باشند؟] یا برای شما در کتاب های آسمانی امان نامه ای هست [که هر جرمی را مرتکب شوید عذابی نخواهید داشت؟!] | |
| |
| 44 | یا [آنکه] می گویند: ما گروهی متحد و پشتیبان یکدیگریم [که هرکس بخواهد آسیبی به ما رساند، با قدرت هرچه تمام تر از او انتقام می گیریم؟] | |
| |
| 45 | به زودی [این] گروه [متحد در جنگی که خود بر ضد مؤمنان تدارک می بینند] شکست می خورند و پشت کنان می گریزند. | |
| |
| 46 | بلکه وعده گاهشان قیامت است، و قیامت هولناک تر و تلخ تر است. | |
| |
| 47 | بی تردید گنهکاران در گمراهی و انحراف و در آتش افروخته اند. | |
| |
| 48 | روزی که با صورت در آتش کشیده می شوند [و به آنان می گویند:] سوزندگی و عذاب دردناک دوزخ را بچشید. | |
| |
| 49 | ما هر چیزی را به اندازه آفریدیم. | |
| |
| 50 | و فرمان ما جز فرمان واحدی نیست که مانند یک چشم بر هم زدن است. | |
| |
| 51 | بی تردید ما هم مسلکان شما را [که در گذشته به سر می بردند، به خاطر طغیانشان] هلاک کردیم؛ پس آیا پند گیرنده ای هست؟ | |
| |
| 52 | و هر عملی را که انجام دادند در نامه های اعمالشان ثبت است. | |
| |
| 53 | و هر کوچک و بزرگی [از اعمالشان در آن] نوشته شده است. | |
| |
| 54 | یقیناً پرهیزکاران در بهشت ها و [کنار] نهرها هستند؛ | |
| |
| 55 | در جایگاهی حق و پسندیده نزد پادشاهی توانا. | |
| |
