| 1 | ای جامه برخود پوشیده! | |
| |
| 2 | برخیز و بیم ده، | |
| |
| 3 | و پروردگارت را بزرگ دار، | |
| |
| 4 | و جامه ات را پاک کن، | |
| |
| 5 | و از پلیدی دور شو | |
| |
| 6 | و [احسانت را بر دیگران] در حالی که [آن را] بزرگ و فراوان بینی، منت مگذار، | |
| |
| 7 | و [بر آزار دشمنان] برای پروردگارت شکیبایی ورز. | |
| |
| 8 | پس زمانی که در صور دمیده شود، | |
| |
| 9 | آن روز، روز بسیار سختی است، | |
| |
| 10 | بر کافران آسان نیست، | |
| |
| 11 | مرا با کسی که او را به تنهایی آفریدم واگذار، | |
| |
| 12 | و برایش ثروت گسترده و فراوان قرار دادم، | |
| |
| 13 | و فرزندانی که نزدش حاضرند | |
| |
| 14 | و نعمت ها [ی مادی و وسایل زندگی] را به طور کامل برای او فراهم آوردم، | |
| |
| 15 | باز هم طمع دارد که بیفزایم. | |
| |
| 16 | این چنین نیست؛ زیرا او همواره به آیات ما دشمنی می ورزد، | |
| |
| 17 | به زودی او را به بالا رفتن از گردنه عذابی بسیار سخت مجبور می کنم. | |
| |
| 18 | او [برای باطل کردن دعوت قرآن] اندیشید و [آن را] سنجید؛ | |
| |
| 19 | پس مرگ بر او باد، چگونه سنجید؟ | |
| |
| 20 | باز هم مرگ بر او باد، چگونه سنجید؟ | |
| |
| 21 | آن گاه نظر کرد، | |
| |
| 22 | سپس چهره درهم کشید و قیافه نفرت آمیز به خود گرفت، | |
| |
| 23 | آن گاه [از قرآن] روی گردانید و تکبّر ورزید؛ | |
| |
| 24 | پس گفت: این قرآن جز جادویی که از جادوگران پیشین حکایت شده چیزی نیست، | |
| |
| 25 | این جز سخن بشر نمی باشد. | |
| |
| 26 | به زودی او را در سقر درآورم | |
| |
| 27 | و تو چه می دانی سقر چیست؟ | |
| |
| 28 | [آتشی است که] نه چیزی را باقی می گذارد و نه رها می کند؛ | |
| |
| 29 | پوست بدن را [همه جانبه] دگرگون می کند؛ | |
| |
| 30 | بر آن نوزده نفر [موکّل] گمارده اند | |
| |
| 31 | و ما موکّلان آتش را جز فرشتگان قرار نداده ایم، و شماره آنان را جز آزمایشی برای کافران مقرّر نکرده ایم تا اهل کتاب [به خاطر هماهنگی قرآن با کتابشان] یقین پیدا کنند و بر ایمان مؤمنان بیفزاید، و اهل کتاب و مؤمنان [در حقّانیّت قرآن] تردید نکنند، و تا بیماردلان و کافران بگویند: خدا از توصیف گماشتگان آتش به این [نوزده نفر] چه هدفی دارد؟ این گونه خدا هر که را بخواهد [پس از بیان حقیقت] گمراه می کند و هر که را بخواهد هدایت می نماید، و سپاهیان پروردگارت را جز خود او کسی نمی داند، و این قرآن فقط مایه تذکر و پند برای بشر است. | |
| |
| 32 | این چنین نیست [که کافران می پندارند که این حقایق افسانه است،] سوگند به ماه | |
| |
| 33 | [و] سوگند به شب هنگامی که پشت می کند | |
| |
| 34 | و سوگند به صبح زمانی که از پرده سیاه شب درآید و رخ نماید | |
| |
| 35 | که بی تردید این [قرآن] از بزرگ ترین پدیده هاست؛ | |
| |
| 36 | هشدار دهنده به بشر است، | |
| |
| 37 | برای هر کس از شما که بخواهد [به وسیله ایمان، طاعت و انجام کار خیر] پیشی جوید یا [به سبب کفر، طغیان و گناه] پس ماند؛ | |
| |
| 38 | هر کسی در گرو دست آورده های خویش است، | |
| |
| 39 | مگر سعادتمندان | |
| |
| 40 | که در بهشت ها از یکدیگر می پرسند | |
| |
| 41 | از روز و حال گنهکاران، | |
| |
| 42 | [به آنان رو کرده] می گویند: چه چیز شما را به دوزخ وارد کرد؟ | |
| |
| 43 | می گویند: ما از نمازگزاران نبودیم | |
| |
| 44 | و به تهیدستان و نیازمندان طعام نمی دادیم | |
| |
| 45 | و با فرورفتگان [در گفتار و کردار باطل] فرومی رفتیم، | |
| |
| 46 | و همواره روز جزا را انکار می کردیم | |
| |
| 47 | تا آنکه مرگ ما فرا رسید. | |
| |
| 48 | پس آنان را شفاعت شفیعان سودی نمی دهد؛ | |
| |
| 49 | آنان را چه شده که از تذکر و هشدار روی گردانند؟ | |
| |
| 50 | گویی گورخرانی وحشی و رمیده اند | |
| |
| 51 | که از [چنگال] شیری گریخته اند؛ | |
| |
| 52 | بلکه هر کدام از آنان توقع دارد نامه هایی سرگشاده [از سوی خدا] دریافت دارد! | |
| |
| 53 | این چنین نیست [که علت فرارشان از دین برای دریافت نکردن نامه باشد] بلکه [فرارشان برای این است که] از آخرت نمی ترسند؛ | |
| |
| 54 | این چنین نیست [که نامه سرگشاده ای از سوی ما به آنان رسد]، بلکه بی تردید این قرآن تذکر و هشداری است [که برای جهانیان کافی است.] | |
| |
| 55 | پس هرکه بخواهد از آن پند گیرد، | |
| |
| 56 | و از آن پند نمی گیرند مگر آنکه خدا بخواهد، او سزاوار است که از وی پروا کنند، و سزاوار است که به آمرزشش امید بندند. | |
| |
