| 1 | درباره چه چیز از یکدیگر می پرسند؟ | |
| |
| 2 | از آن خبر بزرگ [قیامت کبری] | |
| |
| 3 | که همواره درباره آن با یکدیگر اختلاف دارند [که واقع می شود یا نه؟] | |
| |
| 4 | نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد. | |
| |
| 5 | باز هم نه چنین است [که می پندارند] به زودی [به حتمی بودن وقوع آن] آگاه خواهند شد. | |
| |
| 6 | آیا زمین را بستر آرامش قرار ندادیم؟ | |
| |
| 7 | و کوه ها را میخ هایی [برای استواری آن؟] | |
| |
| 8 | و شما را جفت هایی [به صورت نر و ماده] آفریدیم، | |
| |
| 9 | و خوابتان را مایه استراحت و آرامش [و تمدّد اعصاب] قرار دادیم، | |
| |
| 10 | و شب راپوششی | |
| |
| 11 | و روز را وسیله معاش مقرّر کردیم؛ | |
| |
| 12 | و بر فرازتان هفت آسماناستوار بنا نهادیم، | |
| |
| 13 | و چراغی روشن و حرارت زا پدید آوردیم، | |
| |
| 14 | و از ابرهای متراکم و باران زا آبی ریزان نازل کردیم | |
| |
| 15 | تا به وسیله آن دانه و گیاه برویانیم، | |
| |
| 16 | و باغ هایی از درختان به هم پیچیده و انبوه بیرون آوریم. | |
| |
| 17 | بی تردید روز داوری وعده گاه است. | |
| |
| 18 | روزی که در صور می دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر می آیید، | |
| |
| 19 | و آسمان گشوده می شود، پس به صورت درهایی درمی آید. | |
| |
| 20 | و کوه ها را [از جای خود] روان کنند و سرابی شوند! | |
| |
| 21 | بی تردید دوزخ کمین گاه است. | |
| |
| 22 | جایگاه بازگشت برای سرکشان و طاغیان است. | |
| |
| 23 | روزگاری دراز در آن بمانند. | |
| |
| 24 | در آنجا نه [آب] خنکی می چشند و نه آشامیدنی [باب طبع] | |
| |
| 25 | مگر آب جوشان و چرکاب و خونابه ای [از بدن دوزخیان] | |
| |
| 26 | پاداشی است مناسب [اعمالشان.] | |
| |
| 27 | اینان بودند که به [روز] حساب امیدی نداشتند، | |
| |
| 28 | و آیات ما را به شدت و با همه وجود انکار می کردند | |
| |
| 29 | و [ما] همه چیز را [از خوبی و بدی آنان] برشمرده و در نامه اعمالشان ثبت کرده ایم. | |
| |
| 30 | [در قیامت به آنان می گوییم:] پس بچشید که هرگز جز عذاب بر شما نیفزاییم. | |
| |
| 31 | بی تردید برای پرهیزکاران پیروزی و کامیابی است. | |
| |
| 32 | باغ هایی [سرسبز و خرم] و انواع انگورها | |
| |
| 33 | و دخترانی نو رسیده و هم سن | |
| |
| 34 | و جام هایی لبریز [از باده طهور] | |
| |
| 35 | در آنجا نه سخن بیهوده ای می شنوند و نه دروغ و تکذیبی. | |
| |
| 36 | [این] پاداشی کافی و به اندازه از سوی پروردگار توست. | |
| |
| 37 | همان پروردگار آسمان ها و زمین و آنچه میان آنهاست، آن مهربانی که هیچ کس را اختیار چون و چرای با او نیست. | |
| |
| 38 | روزی که روح و فرشتگان در یک صف می ایستند و سخن نمی گویند مگر کسی که [خدای] رحمان به او اجازه دهد و سخن حق و درست گوید. | |
| |
| 39 | آن [روز] روز حق است، پس هرکه بخواهد راه بازگشتی به سوی پروردگارش برگزیند؛ | |
| |
| 40 | ما شما را از عذابی نزدیک هشدار دادیم، روزی که آدم آنچه را [از خیر و شر] پیش فرستاده است بنگرد و کافر گوید: ای کاش من خاک بودم [و موجودی مکلّف آفریده نمی شدم تا چنین روز سختی را ببینم!] | |
| |
