| 1 | سوگند به فرشتگانی که [روح بدکاران را به شدت از بدن هایشان] بر می کنند، | |
| |
| 2 | و سوگند به فرشتگانی که [روح نیکوکاران را به نرمی و ملایمت از بدن هایشان] بیرون می آورند؛ | |
| |
| 3 | و سوگند به فرشتگانی که [برای اجرای فرمان های حق] به سرعت نازل می شوند، | |
| |
| 4 | و سوگند به فرشتگانی که [در ایمان، عبادت، پرستش و اطاعت] بر یکدیگر [به صورتی ویژه] سبقت می گیرند، | |
| |
| 5 | و سوگند به فرشتگانی که [به اذن خدا امور آفرینش را] تدبیر می کنند؛ | |
| |
| 6 | [که همه برای رسیدن به پاداش و کیفر برانگیخته می شوند در] روزی که لرزاننده همه چیز را به شدت بلرزاند؛ | |
| |
| 7 | در حالی که لرزاننده دیگری از پی آن در آید. | |
| |
| 8 | دل هایی در آن روز مضطرب و هراسان اند | |
| |
| 9 | دیدگانشان [از ترس و هول قیامت] فرو افتاده است. | |
| |
| 10 | می گویند: آیا ما [پس از مرگ] به همان حالت اول [که در دنیا بودیم] باز گردانده می شویم؟ | |
| |
| 11 | [شگفتا!] آیا زمانی که ما استخوان های پوسیده و ریز ریز شدیم [بازمی گردیم؟!] | |
| |
| 12 | [و] گویند: [اگر قیامتی در کار باشد] بازگشت به حیات دوباره در آن زمان بازگشتی زیانبار است. | |
| |
| 13 | جز این نیست آن بازگشت فقط با یک بانگ عظیم است [و بس] | |
| |
| 14 | که ناگاه همه بر یک زمین صاف و هموار حاضر شوند. | |
| |
| 15 | آیا سرگذشت موسی به تو رسیده است؟ | |
| |
| 16 | هنگامی که پروردگارش او را در وادی مقدس طوی ندا داد | |
| |
| 17 | که به سوی فرعون برو؛ زیرا که طغیان کرده است. | |
| |
| 18 | پس به او بگو: می خواهی [از آلودگی شرک و طغیان] پاک و پاکیزه شوی؟ | |
| |
| 19 | من تو را به سوی پروردگارت راهنمایی می کنم تا از او بترسی [و از طغیان دست برداری.] | |
| |
| 20 | پس آن معجزه بزرگ تر را به او نشان داد. | |
| |
| 21 | ولی [او آن را] تکذیب کرد و سرپیچی نمود. | |
| |
| 22 | سپس [به حق] پشت کرد [و برای نابودی موسی] به تلاش برخاست! | |
| |
| 23 | پس [قومش را] گرد آورد، و ندا داد | |
| |
| 24 | و گفت: من پروردگار بزرگ تر شما هستم. | |
| |
| 25 | پس خدا هم [به کیفر این ادعای نابجا] او را به عذاب آخرت و دنیا دچار ساخت. | |
| |
| 26 | بی تردید در این سرگذشت برای کسی که [از عذاب خدا] بترسد عبرتی است. | |
| |
| 27 | آیا آفریدن شما [پس از مرگ] دشوارتر است یا آسمان که او آن را بنا کرد؟ | |
| |
| 28 | سقفش را برافراشت، پس آن را درست و نیکو قرار داد، | |
| |
| 29 | و شبش را تاریکو روزش را روشن ساخت، | |
| |
| 30 | و زمین را پس از آن گسترانید، | |
| |
| 31 | و از آن آبو چراگاهش را بیرون آورد، | |
| |
| 32 | و کوه ها را محکم و استوار نمود | |
| |
| 33 | تا مایه بهرهوری شما و دام هایتان باشد. | |
| |
| 34 | پس زمانی که آن حادثه بزرگ تر [و غیر قابل دفع] در رسد، | |
| |
| 35 | در آن روز انسان آنچه تلاش و کوشش کرده به یاد آورد | |
| |
| 36 | و دوزخ رابرای هر بیننده ای آشکار سازند، | |
| |
| 37 | و اما کسی که طغیان و سرکشی کرده | |
| |
| 38 | و زندگی دنیا را [بر زندگی ابد و جاوید آخرت] ترجیح داده، | |
| |
| 39 | پس بی تردید جایگاهش دوزخ است؛ | |
| |
| 40 | و اما کسی که از مقام و منزلت پروردگارش ترسیده و نفس را از هوا و هوس بازداشته است؛ | |
| |
| 41 | پس بی تردید جایگاهش بهشت است. | |
| |
| 42 | همواره ازتو درباره قیامت می پرسند که در چه زمانی واقع می شود؟ | |
| |
| 43 | تو از بسیار یاد کردنش [و سخن گفتن درباره آن] چه به دست می آوری؟ | |
| |
| 44 | نهایتش به سوی پروردگار توست [کیفیت برپا شدن و زمان وقوع و اوصافش را کسی جز خدا نمی داند.] | |
| |
| 45 | وظیفه تو فقط بیم دادن کسانی است که همواره از آن می ترسند. | |
| |
| 46 | گویی آنان روزی که قیامت را می بینند چنین می پندارند که در برزخ جز شامگاهی یا صبح گاه آن درنگ نکرده اند! | |
| |
