| 1 | De profeet fronst zijn voorhoofd en wendt zich af. | |
| |
| 2 | Omdat de blinde man tot hem kwam. | |
| |
| 3 | En hoe kunt gij weten of hij niet misschien van zijne zonden gezuiverd zal worden; | |
| |
| 4 | Of dat hij vermaand zal worden, en dat de vermaning van eenig voordeel zal wezen. | |
| |
| 5 | Den mensch die rijk is. | |
| |
| 6 | Ontvangt gij gij met eerbied; | |
| |
| 7 | Terwijl gij er niet van beschuldigd wordt, dat hij niet gezuiverd is. | |
| |
| 8 | Maar hij die tot u komt, om zijn heil ernstig te zoeken. | |
| |
| 9 | En die God vreest. | |
| |
| 10 | Verwaarloost gij. | |
| |
| 11 | Gij moest volstrekt niet zoo handelen. Waarlijk, de Koran is eene vermaning. | |
| |
| 12 | (En hij die daartoe gezind is, onthoudt deze). | |
| |
| 13 | En hij is op geachte bladen geschreven. | |
| |
| 14 | Verheven en zuiver. | |
| |
| 15 | Met de handen van | |
| |
| 16 | Geëerde en rechtvaardige schrijvers. | |
| |
| 17 | Gevloekt zij de mensch! Wat heeft hem tot ontrouw verleid? | |
| |
| 18 | Van wat schiep God hem? | |
| |
| 19 | Van een droppel zaad schiep hij hem; En hij vormde hem met evenredigheid. | |
| |
| 20 | Daarna vergemakkelijkte hij zijn uitgang uit den schoot der moeder. | |
| |
| 21 | Daarna deed hij hem sterven, en legde hem in het graf. | |
| |
| 22 | Hierna, als het hem zal behagen, zal hij hem tot het leven opwekken. | |
| |
| 23 | Waarlijk, hij heeft tot hiertoe niet volkomen vervuld wat God hem heeft bevolen. | |
| |
| 24 | Laat den mensch zijn voedsel beschouwen (en op welke wijze het wordt voortgebracht). | |
| |
| 25 | Wij doen het water door regenbuien nederstorten; | |
| |
| 26 | Daarna splijten wij de aarde met spleten. | |
| |
| 27 | En wij doen het koren daaruit voortspruiten. | |
| |
| 28 | Den wijngaard en het klaverblad; | |
| |
| 29 | Den olijfboom en den palmboom. | |
| |
| 30 | En tuinen dicht met boomen beplant. | |
| |
| 31 | En vruchten en gras. | |
| |
| 32 | Voor het gebruik van u zelven en van uw vee. | |
| |
| 33 | Als de verdoovende klank van de trompet zal gehoord worden. | |
| |
| 34 | Op dien dag zal de mensch van zijn broeder vluchten. | |
| |
| 35 | Van zijne moeder en zijn vader. | |
| |
| 36 | Van zijn vrouw en zijne kinderen. | |
| |
| 37 | Ieder mensch zal op dien dag genoeg stof voor zich zelven hebben, om zijne gedachten bezig te houden. | |
| |
| 38 | Op dien dag zullen de aangezichten van sommigen schitteren. | |
| |
| 39 | Lachend en vroolijk zijn. | |
| |
| 40 | En op de aangezichten van anderen zal, op dien dag, stof liggen; | |
| |
| 41 | Duisternis zal hen bedekken; | |
| |
| 42 | Dit zijn de ongeloovigen, de zondaars. | |
| |
